Gdy przelewasz swoją krew na glebę i wypowiadasz słowa zgromadzenia, duchy gleby poruszą się i zbudzą, napełniając glebę życiem, energią i składnikami odżywczymi.

Gdy rzucasz to zaklęcie na pola wczesną wiosną, przelewając przerażającą ilość swojej krwi, zaznacz wszystkie trzy osłabienia i strać wszystkie HP poza 1.

Jeśli osada wyda 1 Nadwyżki, by obsiać ugory, tegoroczne jesienne żniwa przyniosą 1d4+1 dodatkowej Nadwyżki. Musisz jednak rzucić +WIS: przy 10+ nie ma żadnych konsekwencji; przy 7-9 przed przesileniem letnim musisz napoić glebę krwią dużego, zdrowego zwierzęcia (jak koń, muł, żubr czy tur), bo inaczej dodatkowe plony zmarnieją, a dodatkowa Nadwyżka przepadnie; przy 6- zaklęcie działa, ale budzisz w glebie jakiegoś niebezpiecznego ducha albo narośl lub uwalniasz jakieś zło uwięzione w ziemi.