Trzęsawisko Ferriera

Trzęsawisko Ferriera (Ferrier's Fen) leży między Wielką Puszczą (Great Wood) Wielka Puszcza, Ziemiami Tarasowymi (Steplands) Ziemie Tarasowe a Północnym Manmarchem (North Manmarch) Północny Manmarch.

To ogromne mokradła, szerokie na 160 km i ciągnące się 80 km z północy na południe, zasilane przez Strumień (Stream) Strumień, Sruth w pobliżu Skraju Moczarów (Marshedge) Skraj Moczarów i wiele mniejszych potoków. To labirynt twardego gruntu, stojących sadzawek, płytkich strumieni i nagłych uskoków w głęboką, głęboką wodę. I błoto. Mnóstwo błota.

Dawno temu ta kraina była kolebką cywilizacji Zielonych Władców (Green Lords) Zieloni Władcy. Gdy jednak ich słudzy się zbuntowali, a Zieloni Władcy przyjęli w objęcia Istoty z Głębin (Things Below) Istoty z Głębin, pozostali Twórcy (Makers) Twórcy zapadli ten region i roztrzaskali cywilizację Zielonych Władców. To wciąż złamana kraina, ociekająca dawną magią i skażeniem.

Wrażenia

Zawsze

• Wierzby pochylone nad wodą
• Bryły kamiennych ruin sterczące z błota
• Chybotanie i drżenie torfowiska pod stopami
• Siarkowy zapach stojącej wody i zgnilizny
• Coś zwyczajnego, ale szokująco wypaczonego: drzewo z płaczącymi oczami, królik o trzech pyskach, wąż z krótkimi nóżkami, łania z koźlęciem wyrastającym jej z boku itp.

Badanie Trzęsawiska

Trzęsawisko Ferriera skrywa wiele cennych rzeczy, ale to zmienne, zdradliwe miejsce.

Wyznaczyć Kurs

Na każdej wyprawie na Trzęsawisko Ferriera:

• Wybierz 1:

• Musicie zabrać sakiewkę ◇ korzenia bendis (Wartość 1 w Skraju Moczarów) na każdy dzień, palonego bez przerwy
• Droga będzie niebezpieczna, pełna zagrożeń

• Potrzebujecie znającego drogę przewodnika, takiego jak wędrowiec trzęsawisk (następna kolumna)
• Mimo to ryzykujecie zabłądzenie
• Sam teren jest zdradliwy; po drodze ryzykujecie obrażenia
• Droga będzie wyczerpująca; ryzykujecie wyczerpanie siebie/swoich zasobów
• Ryzykujecie zarażenie się zarazą trzęsawisk zarazą trzęsawisk
• Ryzykujecie ściągnięcie uwagi suarachan (z wyjątkiem zimy)

Pytania

• Jaka plugawa bestia ponoć czai się na Trzęsawisku i dlaczego głupcy jej szukają?
• Kogo znasz, kto przepadł na Trzęsawisku? Co go tam w ogóle zawiodło?
• Jaki rytuał ponoć trzyma zarazę trzęsawisk na dystans?
• Jak myślisz, co suarachan – te okropne żabie ludy – robią z tymi, których pojmą?

Zaczepki

• Rzadka orchidea może uleczyć chorobę, ale rośnie tylko w głębi Trzęsawiska
• Podczas suszy wody opadają, odsłaniając nieznane dotąd ruiny
• Suarachan najeżdżają pola Skraju Moczarów, uprowadzając wielu jeńców
• BG szukają czegoś, co mogą im dać tylko Wierzbowe Wiedźmy
• Korzeń bendis słabo rośnie; jeśli tak dalej pójdzie, może to zrujnować Skraj Moczarów

Teren

Wybierz 1 lub połącz 2 albo niech ktoś rzuci Kością Losu (d12). Zimą woda i błoto mogą być zamarznięte.

Jeśli chcesz, rzuć 1d6 na rozmiar/zasięg/natężenie.

Odkrycia

W każdym przypadku wybierz 1 albo niech ktoś rzuci Kością Losu.

Wierzbowe Wiedźmy

Krąży wiele opowieści o dziwnych siostrach z Trzęsawiska. Zawsze są trzy, ale mogą być stare, młode albo w średnim wieku.

Mogą być wysokie i dostojne albo pokręcone i sękate, godne i opanowane albo zdziczałe, ryjące w błocie. Czasem bohater opowieści sam ich szuka. Innym razem przypadkiem natyka się na siedzibę Wiedźmy.

Wszystkie opowieści zgadzają się, że Wierzbowe Wiedźmy (Willow Witches) mają to, czego szukasz. Odpowiedź. Artefakt (albo wiedzę, gdzie go znaleźć). Sposób na dokonanie jakiegoś niemożliwego czynu. Każdy wie, że Sianna Ferrier poznała sekrety Trzęsawiska od Wiedźm, dzięki czemu można było zasiedlić Skraj Moczarów.

O czym opowieści często nie wspominają:

zawsze jest jakaś cena. Dla Sianny Ferrier dary Wiedźm okazały się doprawdy kosztowne: dziecko z jej krwi albo z krwi tych, z którymi osiedliła się na tej ziemi, oddawane co siedem lat.

Wiedźmy są w istocie jedną istotą, nieodgadnionym wcieleniem Pierwotne Moce pierwotnego bytu wiedzy, losu, kosztów i konsekwencji, mocno umniejszonym i zamieszkującym tę złamaną krainę.

Siedziba Wiedźm

Siedzibę Wierzbowych Wiedźm rzadko znajduje się dwa razy w tym samym miejscu, a w każdej opowieści szczegóły są inne. Czasem mieszkają w dziupli wierzby, której wnętrze jest niemożliwie przestronne. W innych opowieściach to prymitywna szopa oparta o drzewo. W jeszcze innych kulą się wokół ogniska w cieniu wierzby, bez żadnego schronienia, o którym warto by mówić.

Najpewniejszym sposobem odnalezienia Wiedźm jest odszukanie trolla trzęsawisk zarazą trzęsawisk i przekonanie go, by wskazał drogę. Wszystkie znają drogę, choć należy się spodziewać psot.

Uważaj na maniery

Wierzbowe Wiedźmy przestrzegają dawnych praw gościnności. Każdy, kto przybywa w pokoju i powołuje się na prawo gościa, może jeść ich strawę i schronić się pod ich dachem (jakikolwiek by był). Wiedźmy nie wyrządzą prawdziwej krzywdy, chyba że gość pierwszy złamie zasady gościnności, …

• rozpoczynając przemoc;
• grożąc Wiedźmom lub ich gościom;
• kradnąc; albo
• obrażając gościnność Wiedźm.

Wiedźmy uwielbiają prowokować gości:

mówią zagadkami, wypytują o wstydliwe sekrety, częstują obrzydliwym jadłem lub oferują nędzne posłanie, ukazują przebłyski okropieństw, które znikają, gdy się spojrzy ponownie. Pokorni, cierpliwi i mądrzy radzą sobie dobrze. Porywczy, dumni głupcy – nie.

Cena

Czegokolwiek ktoś żąda od Wierzbowych Wiedźm, one wymagają czegoś o podobnej wartości.

Dopasuj cenę do postaci. Nie chodzi o to, czego chcą Wierzbowe Wiedźmy ani co z tym zrobią. Chodzi o poświęcenie.

O to, o co prosi szukający, i ile to dla niego jest warte.

Wiedźmy mogą zażądać…

• obietnicy, do spełnienia teraz lub później. Złam ją, a spadnie nieszczęście. „Aksjomat lokalnego przenikania? Takie wymyślne słowa na tak prostą rzecz. Możemy cię nauczyć, tak, ale musisz przysiąc, że już nigdy nie otworzysz drzwi bez zgody ich właściciela”.
• rzeczy wartej dla proszącego co najmniej tyle samo, co to, o co prosi.

„Szukasz broni przeciw demonowi?

Ach tak, Skręcona Włócznia! Możemy ci pokazać, gdzie leży, zaprowadzić cię do niej. Ale co nam dasz w zamian? Ten płaszcz, który nosisz, ten z zębami i głodnymi duchami? Daj nam go”.

• czegoś dziwnego, brzemiennego w możliwe konsekwencje. „Chcesz ułagodzić gniew lasu? Ts, ts, jego gniewu nie da się ugasić. Ale możesz zmylić trop. Wystarczy, że odgryziesz własny cień i pozwolisz nam się go pozbyć. Hm? Ależ oczywiście, że możesz, chodź, pokażemy ci…”
• osobistej ofiary, krwawej i trzewiowej. „Chcesz wiedzieć, co mówią stare runy? Twoje prawe oko to zaiste okazyjna cena za taką mądrość. Albo lewe.

Nie jesteśmy wybredne”.

• osobistej ofiary, czegoś niematerialnego. Razem z graczem zmieńcie w efekcie instynkt jego postaci, zamieńcie jej statystyki albo odbierzcie jej jeden z ruchów.

„Szukasz sposobu, by pokonać Króla Północy? Możemy ci powiedzieć, tak. Ale kosztować cię to będzie wspomnienia o ojcu i o dobroci, jaką ci okazywał”.

• ofiary, ale z czegoś, czego nie mają naprawdę prawa oddać. „Chcesz odzyskać oko do piękna? Hm. Sam wybierz cenę: dobre serce twojego wysokiego przyjaciela, które tak sobie cenisz. Albo miłość twoich rodziców. Szukasz piękna, a za podobne płaci się podobnym, prawda?”

Czegokolwiek BG żądają, decyzja, czy zapłacić cenę, powinna mieć znaczenie. Nie żądaj czegoś, o czym wiesz, że nigdy tego nie oddadzą, i nie żądaj czegoś, za czym i tak nie będą tęsknić.

Jeśli Wiedźmy kogoś polubią – jeśli był pokorny, dobrze wychowany i mądry – będą jasno i otwarcie mówić o kosztach i o tym, co oferują, a może zasugerują inny sposób działania. W przeciwnym razie będą wymijające co do kosztów i aż nazbyt chętnie oddadzą coś tanio, jeśli wiedzą, że doprowadzi to do zguby.

Niebezpieczeństwa

Zdradliwy teren

• Trzęsące się torfowisko: chwiejny grunt, czasem tak cienki, że można się przez niego zapaść
• Głębokie, wciągające błoto
• Śliski grunt
• Pękający cienki lód
• Zwalone pnie lub bruzdy ukryte w trawie lub błocie
• Ciernie, kolce, jeżyny
• Jadowite węże, pod stopami albo kryjące się w zagłębieniach
• Trujące rośliny, od których pojawiają się wysypki i pęcherze
• Mgła i opary albo gruba pokrywa śniegu, skrywające wszystko powyższe, a nawet gorsze rzeczy

Roje

• Meszki lub komary – irytujące, rozpraszające, bolesne, roznoszące choroby
• Pijawki – przyczepiające się do wszystkiego, co wejdzie do wody
• Szpaki – zasłaniające widok, zagłuszające dźwięki, smagające, być może opętane przez grwgnacha Duchy Dziczy

Potwory

• Bestie z Wielkiej Puszczy Wielka Puszcza, często zmutowane
• Fae Fae, zwłaszcza ci, którzy lubują się w brzydocie i nieszczęściu
• Duchy dziczy Duchy Dziczy
• Pozostałości Zielonych Władców Zieloni Władcy, zwłaszcza chimery i niebezpieczne narośla
• Llamudwr Zieloni Władcy
• Duchy lub bestie skażone przez Istoty z Głębin
• Duchy Śmierć i Nieumierający tych, którzy tu zginęli, zagubione i samotne
• Gnijący pyped Śmierć i Nieumierający, żywiący się padliną i ciałami z bagien