Śmierć i Nieumierający

Gwraig Wen

Samotna, duch, nieumarła, opuszczona

HP 19; Pancerz 1 (brak narządów)
Obrażenia gołe ręce d6 z utrudnieniem (ręka)
Cechy szczególne związana z miejscem w promieniu kilku kilometrów od swoich kości; nie potrafi tworzyć nowych wspomnień; nie zostawia śladów stóp
Instynkt wciągać innych w swoje poszukiwania

• Zmaterializować się w świetle księżyca jako blada, rozczochrana kobieta
• Prosić o pomoc, nalegać na nią
• Coraz bardziej się wzburzać, migocząc i drżąc
• Dać upust wściekłości ogłuszającym zawodzeniem, d10 obrażeń (niedaleko, obszar, głośny, przeładowanie, ignoruje pancerz)
• Zniknąć, gdy nikt nie patrzy

Ci, którzy przemierzają Wielką Puszczę (Great Wood) Wielka Puszcza, opowiadają starą historię o pannie młodej, świeżo poślubionej przystojnemu traperowi. Pewnej nocy nie wrócił do domu, a ona nierozważnie weszła do lasu, by go odnaleźć, wpadła do głębokiego stawu i utonęła. Od tamtej pory jej duch w księżycowe noce błąka się po lesie: mokry i drżący, zrozpaczony i błagający, pewny, że jej mąż wciąż gdzieś tam jest.

Widmowy Legion

Horda, duch, nieumarły, zorganizowany, przerażający, zbieracz, gwałtowny

HP 10; Pancerz 1 (brak narządów)
Obrażenia widmowy krótki miecz lub włócznia d6 z przewagą (ręka, blisko)
Cechy szczególne wędruje daleko i szeroko, ale jest przywiązany do jaskini; unika światła dnia; może dotknąć świata tylko przez przemoc; niepokoi psy/boi się psów
Instynkt zdjąć z siebie klątwę

• Zmaterializować widmową postać (rani ją tylko srebro, sól lub wierny pies)
• Wpatrywać się łapczywie w śmiertelnika, gdy ten je lub pije
• Grozić przemocą i spełnić groźbę
• Zmusić śmiertelnika do niesienia ich skarbu

Byli oddziałem najemników z południa, którzy przybyli na północ w poszukiwaniu skarbów. Usłyszeli o hdourze i jego skarbie, uwięzili go w jego jaskini i zabili. Potem podzielili łup i odeszli.

Dopiero później dowiedzieli się, dlaczego Lud Wzgórz (Hillfolk) boi się zabić hdoura. Rzucił bowiem na nich wszystkich klątwę. Skazał ich dusze na trwanie po śmierci, na wieczny głód i wieczne pragnienie.

Na lęk przed słońcem, na bycie szczutymi jak psy, którymi byli. Przeklętych, w istocie, dopóki każda cząstka rozproszonego po świecie łupu, który ukradli, nie wróci do jaskini hdoura.

Widmo

Samotne, duch, nieumarłe, skradające się, przerażające, okrutne

HP 23; Pancerz 1 (brak ważnych organów)
Obrażenia telekineza d10+2 (ręka, blisko, niedaleko, chwytne, odrzucające)
Cechy szczególne przywiązane do swojej kotwicy; jedna lub więcej słabości
Instynkt dręczyć żywych

• Wywołać niesamowite zjawiska w otoczeniu (krwawiące ściany, zielone płomienie itp.)
• Zmaterializować postać przemykającego cienia (rani ją tylko srebro lub sól)
• Zmaterializować koszmarną fizyczną postać
• Przemawiać przez nieprzytomną lub pogrążoną w katatonii ofiarę

Widmo to dusza strawiona przez nienawiść i zawiść, okrucieństwo i wściekłość. Może za życia było sadystycznym mordercą albo ofiarą, której śmierć była tak straszna, że rzuca się na każdą żywą istotę. Może było tęskniącym duchem, którego odrzucili bliscy, albo spętaną duszą, długo i okrutnie więzioną, a teraz uwolnioną. Tak czy inaczej: jest teraz istotą złośliwości i zemsty, pragnącą jedynie karać tych, którzy mają czelność żyć.

Zjawa

Samotna, duch, nieumarła, skradająca się, przerażająca

HP 19; Pancerz 1 (brak narządów)
Obrażenia wysysanie życia d10 (ręka, ignoruje pancerz)
Cechy szczególne przywiązana do swojej kotwicy (zwykle), bezsilna za dnia
Instynkt pożerać żywe dusze

• Zmaterializować postać z cienia i chłodu (rani ją tylko srebro i sól)
• Rzucić się na żywych
• Wysysać siły życiowe z ofiary

Zjawy są przeklęte wiecznym głodem.

To okaleczone dusze, zranione przez mroczną magię, inną zjawę albo odczłowieczające skutki głodu lub nałogu. Są niewiele więcej niż bestiami, pędzonymi przez pustkę w sobie, z najmglistszym tylko poczuciem tego, kim niegdyś były.

Inne duchy mogą stać się zjawami, gdy ich kotwice zostaną zniszczone. Jeśli pozostają na świecie, wypełnia je gryząca potrzeba i muszą żywić się żywymi. Te niezwiązane zjawy są słabsze, ale często tworzą stada z innymi sobie podobnymi (grupa, zajadła zamiast skradająca się,

po 13 HP, d8 obrażeń, boją się blasku ognia).

Gdy zjawa zbije cię do 0 HP, a ty przeżyjesz, twoja dusza zostaje zraniona. Zmniejsz swoje maksymalne HP o 4. Dopóki twoja dusza się nie uleczy, twoim instynktem staje się „Głód: wypełniać pustkę w sobie nadmiarem”, a jeśli wyrzucisz 6- na U Progu Śmierci, umierasz i stajesz się zjawą (potworem pod kontrolą MG).

Anan Gllo

Horda, nieumarli, skażeni, niestrudzeni, nieustraszeni, przerażający

HP 11; Pancerz 5 (odporność, zbroja), 1 przeciw brązowi lub ogniowi
Obrażenia broń d6 (tagi zależne od broni) lub miażdżący chwyt d4 (ręka, chwytny)
Cechy szczególne z czasem słabną (zob. niżej)
Instynkt wykonywać rozkazy

• Nacierać nieubłaganie
• Przerażać wrogów swoim milczeniem, swoimi pustymi oczami
• Walczyć dalej mimo okaleczających ran

Lud Wzgórz opowiada o mrocznych czasach, gdy Istoty z Głębin dały dar pewnemu pomniejszemu wodzowi. Zależnie od tego, kto opowiada, była to łata sypkiej ziemi albo głęboka sadzawka, dziupla drzewa dool albo wielki kocioł z zardzewiałego żelaza.

Tak czy inaczej: zwłoki umieszczone w tym naczyniu powstawały jako jeden z Anan Gllo, Pustych Zmarłych. Wódz wzniósł armię nieumarłych i wyruszył, by uczynić się królem.

Coś ciekawego: Moc wodza złamano, gdy pewien bohater wszedł do naczynia jeszcze za życia, oddając życie, by je zniszczyć. Pewna liczba Anan Gllo jednak trwa, bezwładna i czekająca.

Coś przydatnego: Anan Gllo odzyskuje wszystkie HP, gdy napije się świeżej krwi lub ponownie wejdzie do naczynia; inaczej nie może odzyskać HP. A każdego świtu Anan Gllo traci 1 HP. Przy 0 HP staje się bezwładny, dopóki jego HP nie zostaną przywrócone.

Dialeddwr

Samotny, nieumarły, przerażający, nieubłagany

HP 20; Pancerz 4 (odporność), 0 przeciw srebru lub ogniowi
Obrażenia duszący chwyt lub potężne ciosy d8+2 z przewagą (ręka, chwytny, odrzucający)
Cechy szczególne nie potrafi otwierać drzwi, jeść ani pić
Instynkt pomścić

• Uchodzić za żywego, z wyjątkiem światła słońca
• Niezawodnie tropić cel
• Spojrzeć komuś w oczy i pokazać mu, czym jest strach
• Wygrzewać się w świetle księżyca, by zregenerować nawet straszliwe rany

Czasem, gdy dokona się wielka krzywda, gdy dobry człowiek zostanie okrutnie zabity, gdy zabójcy uchodzą bezkarnie… cóż, czasem oni wracają. Przywołani modlitwą, a może zaklęciem. Albo odesłani przez inne ofiary. Albo przywiedzeni z powrotem przez jedną z wron samej Pani. Wygrzebują się z grobów, odrodzeni i cali. I zemsta będzie ich.

pypeda

Samotny, nieumarły, przerażający, tchórzliwy

HP 16; Pancerz 1 (szybkość)
Obrażenia łamiący kości chwyt d8+2 (ręka, chwytny, odrzucający)
Cechy szczególne pali go srebro (+1d4 obrażeń); rani go sól (1d8 obrażeń, ręka, blisko); cuchnie; żywi się szpikiem kostnym
Instynkt unikać Ostatnich Wrót

• Poruszać się z zaskakującą, szarpaną szybkością
• Mieszać swoje wspomnienia ze wspomnieniami nosiciela i tych, których kości zjadł
• Opętać nowe zwłoki, jeśli może/musi

Gdy niezwiązany duch lub cień opęta puste zwłoki, staje się pypedem. To nędzne stwory, same gnijące ciało i chwiejne ruchy, łaknące słodkiego szpiku, żerujące na padlinie i w grobach. Ale głód może dodać im śmiałości. Dość śmiałości, by polować na słabych i chorych na skraju wsi albo na samotnego wędrowca zaskoczonego znienacka.

Pypedy powstają tylko ze zwłok względnie nienaruszonych, którym nie wyprawiono należytych obrzędów pogrzebowych. Jeśli pyped zostanie zniszczony, duch w jego wnętrzu poszuka nowych, zdatnych zwłok. Cień musi je znaleźć, zanim przepędzi go słońce. Niezwiązany duch musi je znaleźć, zanim zblakną jego wspomnienia i stanie się zjawą.

Ulliam Pechowiec

Samotny, nieumarły, skradający się, przerażający, wierny

HP 16; Pancerz 0
Obrażenia cokolwiek ma pod ręką d8 z utrudnieniem (tagi różne)
Cechy szczególne pali go/oślepia światło dnia; aura chłodu
Instynkt tęsknić za rodziną

• Trzymać się poza zasięgiem wzroku albo przynajmniej próbować
• Frustrować się, niepokoić, złościć
• Stracić panowanie nad sobą i wyssać z kogoś ciepło, d10 obrażeń z przewagą (ręka, blisko, zasięg, ignoruje pancerz)

Ulliam Pechowiec zaciągnął rodzinę ze Skraju Moczarów (Marshedge) Skraj Moczarów aż do Sztolni Gordina (Gordin's Delve) Sztolnia Gordina w poszukiwaniu lepszego życia. Ale nigdy nic się nie układało. Ostatnim razem, gdy wyruszył szukać kruszcu, zabłądził.

Potem nadciągnęła zamieć. I tak właśnie zmarł Ulliam.

Ale mów o Ulliamie, co chcesz – kochał żonę i dzieci. Nadal kocha. Przywlókł swoje zamarznięte ciało do domu, by znów ich zobaczyć. Wie, że nie mogą go widzieć w takim stanie, ale nie potrafi przestać się czaić. A kiedy jakiś lubieżnik zaczyna węszyć wokół jego żony albo jakiś głupiec go zauważy i robi raban… cóż, człowiek może znieść tylko tyle. A ta iskierka ciepła, którą z nich wyciąga? No cóż, zaczyna w niej gustować.

Duch dool

Grupa, duch, przerażający, skradający się, podstępny

HP 13; Pancerz 1 (brak narządów)
Obrażenia uczta na lękach d6 z utrudnieniem (ręka, blisko, ignoruje pancerz)
Cechy szczególne bezsilny w jasnym świetle; związany ze swoim drzewem lub kośćmi ofiary
Instynkt smakować słodkie, pyszne lęki

• Wyczuć wątpliwości i troski ofiary
• Kształtować dźwięk i cień, by niepokoić i straszyć
• Zmaterializować się jako lęki swojej ofiary (rani go tylko ktoś, kto zapanuje nad swoim strachem)
• Związać się z kośćmi ofiary

Duchy dool pochodzą zza Ostatnich Wrót. Nie są nieumarłe, bo nigdy nie żyły, lecz rodzime dla zaświatów. Czasem przenikają do tego świata i nawiedzają drzewa dool, od których wzięły swoją nazwę.

Gdy duch dool zasmakuje w lękach jakiejś ofiary, opuszcza swoje drzewo i wiąże się z samymi jej kośćmi. Odtąd nawiedza ją, i tylko ją, doprowadzając ją do obłędu ze strachu. Duch pozostaje związany z kośćmi ofiary nawet po jej śmierci, dopóki w miejscu, gdzie są pogrzebane, nie wyrośnie nowe drzewo dool i duch znów będzie mógł nawiedzać żywych.

Gwyllgi

Samotny, duch, ostrożny, skradający się, przerażający

HP 16; Pancerz 4 (odporność, 0 przeciw srebru)
Obrażenia pazury d8 (blisko) lub ugryzienie d8+2 (ręka, chwytny, odrzucający)
Cechy szczególne nienawidzi światła dnia, musi się zmaterializować, by się żywić
Instynkt żywić się strachem i rozpaczą

• Zmaterializować się jako czarny wilk o płonących czerwonych oczach
• Ukazać się komuś samotnemu nocą i rzucić na niego klątwę śmierci (zob. niżej)
• Wyziewać złowrogą chmurę, d6 obrażeń (zasięg, obszar, ignoruje pancerz)

Gwyllgi to zwiastun śmierci, istota z tamtej strony. Nekromanta może go przywołać, by nasłać go na swoich wrogów. Może też prześliznąć się przez Ostatnie Wrota, gdy mroczna magia lub śmierć wielu rozewrze je szeroko.

Klątwa śmierci

Zagrożenie (plaga)

Instynkt podsycać napięcie i grozę

• Spowodować wypadek lub zbieg okoliczności
• Doprowadzić ofiarę do lęku, desperacji
• Popchnąć ją ku złej decyzji
• W końcu ją dopaść

Gdy gwyllgi przeklina ofiarę, ta wie, że umrze przed następną pełnią księżyca.

Coś ciekawego: Gwyllgi może przeklinać tylko jedną ofiarę naraz i co noc się materializuje, by żywić się jej emocjami.

Coś przydatnego: Klątwę można zdjąć, niszcząc postać gwyllgi i odsyłając go z powrotem przez Ostatnie Wrota.

Nekromanta

Samotny, ostrożny, przebiegły, magiczny, obeznany ze śmiercią

HP 12; Pancerz 0 (lub według noszonej zbroi)
Obrażenia nóż ze stopu srebra d8 (ręka)
Cechy szczególne wyczuwa aktywne duchy
Instynkt gromadzić sekrety/wiedzę

• Przywołać nieumarłą istotę, rozmawiać z nią, spętać ją lub stracić nad nią kontrolę
• Ujawnić wiedzę, której nie powinien posiadać, lub działać zgodnie z nią
• Nasłać nieumarłych na wroga
• Rzucić zaklęcie związane ze śmiercią (przeładowanie)
• cóż, zmarli mają najróżniejsze sekrety do przekazania.

Dziwny to człek, co zadaje się z duchami zmarłych. Ale niektórzy rodzą się z Darem Widzenia i chorobliwą ciekawością. Jeśli uda im się nie zginąć z rąk głodnych duchów albo oburzonych miejscowych…

Nekromanci często zadają się z istotami jeszcze mroczniejszymi niż zmarli i są podatni na skażenie przez Istoty z Głębin. Zapewne posiadają jedno lub więcej arkanów, których nie wahają się użyć. I często towarzyszy im jedna lub więcej spętanych istot.

Cień

Samotny, duch, nieumarły, ostrożny

HP 19; Pancerz 1 (brak narządów)
Obrażenia brak
Cechy szczególne przepędza go światło dnia
Instynkt (wybierz 1 lub rzuć 1d6) 1: nie chcieć wrócić, 2: zaspokoić swoje tęsknoty, 3-4: opłakiwać swój los, 5-6: wrócić do spoczynku

• Zmaterializować się jako szept i mglisty obraz, niezdolny wpływać na fizyczny świat
• Podzielić się tym, co wiedział za życia
• Wyjawić sekret poznany po śmierci
• „Dosiąść” chętnego/przygotowanego nosiciela
• Opętać nienaruszone i niepochowane zwłoki, tworząc pypeda

Cienie to dusze cichych zmarłych, przywołane z powrotem przez Ostatnie Wrota. A może to jedynie echa osobowości zmarłego, którym magia nadała kształt.

Tak czy owak, można je przywołać na Rozstajach, za pomocą arkanum takiego jak dziwna czaszka z porożem albo inną formą nekromancji.

Cień może dosiąść żywego, chętnego nosiciela lub takiego, który został odpowiednio przygotowany (tajemnymi znakami, przez noszenie stosownego przedmiotu, za pomocą mikstury itp.). Może wtedy znieść światło dnia, ale tylko z wielkim wysiłkiem. Doświadcza tego, czego doświadcza nosiciel, i może się z nim porozumiewać tylko przez impulsy i pragnienia.

Gdy cień cię dosiada i zmusza cię do działania wbrew twojej woli, zaznacz XP, jeśli zrobisz, czego chce. Jeśli się opierasz, Stawiasz Czoła Niebezpieczeństwu.

Duch grobowego bagna

Samotny, duch, przerażający, nieubłagany

HP 19; Pancerz 1 (brak narządów)
Obrażenia duszący chwyt d10+2 (ręka, odrzucający, chwytny)
Cechy szczególne rani tylko tych, których życie jest zaprzepaszczone
Instynkt pochłaniać ostatnie oddechy skazańców

• Wytropić kogoś, czyje życie jest zaprzepaszczone
• Zaczekać, aż zostanie sam
• Ukształtować potężną postać z torfu, ziemi i błota (otrzymuje połowę obrażeń od kłucia, cięcia i ognia)
• Szeptać zbrodnie ofiary, paraliżując ją strachem

Na Trzęsawisku Ferriera (Ferrier's Fen) Trzęsawisko Ferriera, niedaleko Skraju Moczarów, leży torfowy kopiec, w którym miasteczko grzebie przestępców żywcem. Przez lata miejsce to zrodziło ducha śmierci i kary.

Duch jest młody i gorliwy i można go nasłać na przestępców; szczegóły w mniejszym arkanum ponury torfowy kopiec.